Mitnight

Als ik bij Haar kom

glijdt de zware duisternis

Als vanzelf van me af.

Met 1 oogopslag

wikkelt Ze me in Haar gouden vleugels.

Haar warmte omhult me

als een zachte zijden cocon.

De gloed in Haar ogen

laat me toe Haar in nederigheid te dienen,

Haar wensen te plukken

als sterren uit de hemel van Haar wil.

Van Haar mogen zijn,

is een intense beloning

voor mijn hunkerend onderdanige hart.

Voor altijd de Hare, nooit meer anders

misschien nog gescheiden door afstand,

Maar nooit meer apart.